Overzicht

Amersfoorters kookten voor vijftig daklozen

30 december 2019

Tien jonge Amersfoorters kookten belangeloos een kerstdiner van drie gangen voor daklozen in de stad. ,,Het is heel fijn hier, maar morgen kan het weer rot voelen.”

Een gemakkelijk jaar was het niet voor de ontheemde Hamid. Maar het gratis feestmaal op tweede kerstdag in de opvang aan het Smallepad maakt het op de valreep een stukje draaglijker. ,,Het is fantastisch wat deze mensen zomaar uit zichzelf voor ons doen. Ik voel hun warmte en ik voel me eindelijk weer eens speciaal.”

En er gebeurde nog iets moois deze week, vertelt de tengere dakloze met een ontwapenende glimlach, tussen twee happen van het hoofdgerecht door. Hamid mocht als man zonder familie om zich heen een door kinderen gemaakte kerstkaart uitzoeken. Het trok een wenskaart van een kleuter met lieve woorden erop. Het raakte hem in zijn ziel zegt hij, vechtend tegen de tranen. Nederland kan niet meer stuk, schrijf dat maar op. Hij heeft er hoop uit geput.

Hamid is donderdagmiddag een van de 25 daklozen die in de centrale dag- en nachtopvang in Amersfoort aanschuiven voor een driegangendiner, dat belangeloos wordt verzorgd door tien jonge stadsbewoners. Aangespoord door initiatiefnemers Esther en Chris Bouman offerde de groep twintigers de eigen plannen voor tweede kerstdag op voor een groter doel: het belangeloos koken van een feestelijk maal voor plaatsgenoten zonder dak boven hun hoofd.

Schrokken

Bij de briefing vooraf in de dampende keuken drukt Chris iedereen nog eens op het hart dat de gasten vandaag in alles op de eerste plaats komen. ,,Het zal niet per se een gestructureerd diner worden. Misschien dat sommigen halverwege van tafel lopen en weer vertrekken. Een misschien hebben ze wel zo’n honger, dat ze hun bord leeg schrokken. Het maakt allemaal niet uit. Wij zijn er vandaag voor deze mensen”, zo motiveert hij de keukenbrigade en de uitserveerders.

Van de laatsten wordt verwacht dat ze aanschuiven bij de dakloze mannen – vrouwen laten zich deze donderdag niet zien – om een praatje te maken en belangstelling te tonen. Ze doen het met verve. Smullend van de gerechten werpen de meeste gasten hun schroom af en vertellen ze over hun bestaan, over waarom ze geen thuis hebben en over de moeilijke kanten van een gedeeld leven met andere ontheemden.

Volgens Ashraf (41) moet je sterk zijn om het vol te houden. ,,Natuurlijk ben ik blij dat de opvang er is. Ik heb geen andere plek om te wonen en te slapen”, vertrouwt hij vrijwilligster Esther in soepel Engels toe. ,,Als zwervend persoon moet je sowieso flexibel zijn. Nu is het fijn hier, heel fijn zelfs, maar overmorgen of zo kan het weer heel rot voelen als je over straat loopt en dit de enige plek is waar je welkom bent”, vertelt hij zuchtend.

‘Vaker stilstaan’

Kwintes-zorgmanager Arie van Vonno overziet de feestelijk gedekte tafels met de zichtbaar ontspannen gasten met een voldaan maar toch ook dubbel gevoel, zegt hij. ,,Dit is geweldig, meer dan dat, begrijp me niet verkeerd. Er gebeuren goede dingen rond de feestdagen voor de minst bedeelden in onze samenleving. Toch zou ik willen dat het buiten die periode wat vaker werd stilgestaan bij het feit dat sommige mensen het echt moeilijk hebben en alles kwijt zijn. Op 18 maart, om eens een dag te noemen, wie denkt er dan aan ze? Sorry, maar zo is het gewoon.”

Bron: Ad.nl, 27 december 2019