Overzicht

De kracht van deze locatie: 24/7 begeleiding

20 mei 2021

In je eigen appartement werken aan zelfstandigheid, maar dan wel met je begeleiders in de buurt. In Zeist wonen acht mensen op een locatie die geschikt is voor zowel Beschermd Thuis – een tussenvorm tussen beschermd wonen en ambulante begeleiding – als maatschappelijke opvang. Persoonlijk begeleider Elize Noorman en bewoner Jonah vertellen hoe het daar is.

Voordat de 21-jarige Jonah één van de acht appartementen aan de Laan van Vollenhoven in Zeist betrok, woonde hij bij zijn ouders aan de andere kant van Nederland. ‘Ik wilde graag studeren in deze regio. Op mezelf wonen kon niet, omdat ik depressieve klachten en een angststoornis heb. Daarom vroeg ik hulp aan Kwintes, ik wilde leren om zo zelfstandig mogelijk te leven.’

Extra moeite

Jonah betrok zijn appartement – met eigen keuken en badkamer – het weekend voordat de coronacrisis losbarstte. Daardoor kostte het extra moeite om te wennen aan zijn nieuwe plek. En nog steeds vindt hij het zwaar. ‘Mijn leven bestaat vooral uit school. Dat doe ik vanuit huis, waardoor ik veel op mezelf ben. Ik kom weinig buiten en moet alles uit mezelf halen. Dat vind ik lastig.’ Elize Noorman, persoonlijk begeleider, ziet hoeveel moeite bewoners hebben met de crisis. ‘Eén van onze bewoners met een zware depressie moest in quarantaine, de muren van zijn appartement kwamen op hem af.’

Belangrijk houvast

In coronatijd zijn Elize en haar collega’s een belangrijke houvast voor de bewoners. ‘We zijn 24 uur per dag bereikbaar voor zorgvragen, en begeleiden ze zes tot tien uur per week. Als het goed gaat, schroeven we het aantal uren wat terug. Is extra begeleiding nodig, dan schalen we heel makkelijk weer op. We helpen bewoners structuur aanbrengen in hun leven, met school of dagbesteding. En grip krijgen op dagelijkse activiteiten, zoals huishouden, boodschappen en zelfzorg. Met geld leren omgaan hoort daar ook bij.’

Onverwachte zorg

De kracht van deze locatie vindt Elize dat het team ook ongeplande zorg biedt. ‘Bij ambulante zorg moeten mensen hun zorgvraag kunnen uitstellen. Onze bewoners hoeven dat nog niet te kunnen. Hier is 24 uur per dag begeleiding aanwezig. Alle begeleiders kunnen elkaars cliënten overnemen als dat nodig is. We zijn ook alert op bewoners die hun hulpvraag niet kunnen of durven stellen. Vaak merk je dat als begeleider aan het contact. Jonah bijvoorbeeld vraagt steeds minder makkelijk hulp naarmate de spanning toeneemt. Wij begeleiders merken het door hoe hij op appjes reageert.’

Woonruimte vinden

Bewoners blijven zolang ze deze begeleiding nodig hebben en de indicatie dat toelaat. Daarna is het tijd om door te stromen naar zelfstandige woonruimte, vaak met ambulante begeleiding. Begeleiders helpen de bewoners om woonruimte te vinden. ‘Samen bekijken we alle opties. Inschrijven bij woningcorporaties is stap één. We adviseren om altijd te reageren op lotingwoningen, hoe weinig kans bewoners ook denken te maken. Je weet maar nooit. Ook kijken we naar particuliere verhuur en vragen we tips aan andere woon-zorgaanbieders. Tot slot kunnen bewoners nog het eigen netwerk inzetten om woonruimte te vinden.’

Wachttijd door woningnood

Maar woonruimte is lastig te vinden door de woningnood, ziet Elize. ‘In de regio Zeist is het bijna onmogelijk, zelfs met urgentie. In Utrecht-stad is het makkelijker, daar zien we de laatste tijd dat de gemiddelde wachttijd voor een passend aanbod drie tot vier maanden is, afhankelijk van de situatie en wensen van de persoon. Daarom zeggen we tegen bewoners die aangeven op zichzelf te willen wonen met ambulante begeleiding: richt je pijlen niet alleen op Zeist. Voor mensen die vooral hier hun netwerk hebben, is dat lastig. Maar ook hen proberen we te motiveren. Zo hopen we toch de doorstroom op gang te houden en komt hun plekje op deze locatie weer vrij voor nieuwe bewoners die grip op hun leven willen krijgen.’