Overzicht

‘Mijn plek’, wonen in de wijk

3 juni 2019

Nicoline woont ‘gespikkeld’ bij Kwintes. Ze woont op zichzelf, in een wijk waarin een aantal mensen begeleiding krijgt van Kwintes.

Ik weet nog dat ik hier net woonde. Wat een verademing! Niet meer in een groepswoning van Kwintes. Geen rekening meer hoeven houden met anderen. Alles zelf bepalen. Van corveetaken tot koken. Vrijheid! In een gewone buurt.

Een buurt waar ik toen niet van wist dat ze geprotesteerd hadden tegen de komst van Kwintes. Het is jammer dat ik en anderen erop beoordeeld worden als we zeggen dat we begeleid worden door Kwintes. Vroeger als kind dacht ik ook dat alle mensen op Zon en Schild gek en dom waren. Nu heb ik daar zelf gezeten. Nu ben ik zo’n ‘verward persoon’. Wat heb ik inmiddels een hekel aan die term.

Wel dankbaar ben ik dat ik bij Kwintes woon. Zij grijpen in als het fout gaat. Probeer maar eens in te grijpen bij iemand die niet beseft dat hij hulp nodig heeft. Nou ik wens je dan veel sterkte. Bovendien kan óók jij een psychische kwetsbaarheid ontwikkelen. Dat kan. Bij wie dan ook.

Voor het doorbreken van stigma’s is openheid nodig, maar in alle eerlijkheid ik ben niet altijd open. Want ik ben soms bang voor het oordeel wat geveld zal worden. Ik heb er ook niet altijd zin in. Die verandering van blik. De andere manier van behandelen.

Zo kwam ik laatst verderop in de straat een vrouw tegen die gevolgd werd door een kat. We raakten in gesprek. Ze vroeg naar mijn huisnummer. Ik was bang dat ze zou weten wie ik was. Zo’n verward persoon. Ik stelde mezelf gerust met het argument dat ze zo ver weg van me woonde dat ze echt niet iets mee gekregen kon hebben van toen het niet goed met me ging. Wat gelukkig al weer een paar jaar geleden is. Ik ben namelijk niet altijd ‘in de war’.

Ik ben ook een mens net zoals jij die ook gezien en gehoord wil worden. Ik wil zo normaal mogelijk kunnen leven. Ik vind dat iedereen recht heeft op een zo normaal mogelijk leven. Want wat is eigenlijk normaal? Laat ik je vertellen wat ik normaal vind. Elkaar accepteren zoals je bent én elkaar respecteren. Wie of wat je ook bent. En op welke plek je dan ook woont.

En ik?

Ik ben blij met mijn plek!