Overzicht

‘Zelfvertrouwen’: gespikkeld wonen bij Kwintes

17 juni 2019

Nicoline woont ‘gespikkeld’ bij Kwintes. Ze woont op zichzelf, in een wijk waar een aantal mensen fulltime begeleiding krijgt van Kwintes.

“Zelfvertrouwen”

Zelfvertrouwen. Iets heel belangrijks, voor ieder mens. Als ik zo terug kijk op mijn leven, heb ik daar echt een ontwikkeling in doorgemaakt.

Ik weet nog wel dat ik beschermd ging wonen. Eindelijk een veilige plek in mijn leven om te kunnen wonen. Veel zelfvertrouwen had ik echter niet. Ik deed wat de woonbegeleiding wilde. Persoonlijk begeleiders kwamen en gingen. Helaas bleef het voor mij een thema dat ik gepusht werd richting zelfstandig wonen. Dus ik werkte daar in kleine stapjes aan mee.

Zodra de woonbegeleiding wilde dat ik een grote stap zette, gingen mijn hakken vol in het zand. Als ik onder druk gezet werd om iets te doen wat ze goed voor mij vonden, saboteerde ik het. Ik verzette me op die manier tegen zelfstandig wonen. Ik wist niet precies waarom. Alleen dat ik het heel erg eng vond. Nu weet ik dat weg moeten van mijn veilige plek een trigger tot psychose voor mij is.

Regelmatig kreeg ik te horen dat ik moest oppassen voor hospitalisatie. Toen kwam het moment dat mijn woonplek, de Compagnie, bestemd werd voor een andere doelgroep. Ik had het geluk dat ik op dat moment een vervangende persoonlijk begeleidster had (vanwege zwangerschapsverlof). Zij pushte mij niet om volledig zelfstandig te gaan wonen. Zij sloot bij mij aan. Zo koos ik ervoor om gespikkeld te gaan wonen.

Uiteindelijk kwam het moment dat ik uit mezelf belangrijke stappen nam. Maar die stappen hadden niet te maken met zelfstandig wonen.

De eerste stap was openheid. Zeggen tegen de hulpverlening dat ik een zwaar traumatisch verleden heb. Dat deel van mijn leven niet meer censureren. Het gevolg was dat ik eindelijk een echt passende behandeling kreeg. Waarin ik voor het eerst in mijn leven emoties toonde. Mijn pijn, verdriet en woede.

De tweede stap was dat ik vrijwilligster werd bij Bureau Herstel Ondersteuning van Kwintes. De kennismaking met de herstelfilosofie versterkte mijn zelfvertrouwen. Ik besefte dat ik wél kon deelnemen aan de maatschappij.

Daarnaast heb ik me begeven in de medezeggenschap van Kwintes. Ik kwam op voor andere cliënten in de organisatie. Dat geeft mij een gevoel van eigenwaarde. Tenslotte werd ik vrijwilligster bij Wijkhuis de Driehoek. Ik heb daar bijvoorbeeld Creatief Schrijven Workshops gegeven. Dat vind ik supercool om te doen.

Door mijn vrijwilligerswerk kreeg ik meer zelfvertrouwen. Het gaf mij zelfkennis. Wanneer het eventjes niet goed gaat wordt dat begrepen. Mijn psychische kwetsbaarheid wordt gerespecteerd. De stappen die ik genomen heb, had ik nooit kunnen voorspellen. Want ze zijn heel goed uitgepakt. Het zijn stappen die ik helemaal zelf heb gezet. Zonder pushen.

Zélf kiezen. Dat is het beste. Daar krijg je het meeste zelfvertrouwen van.