Spring naar content

Weblog – Samen Sterker, de groep van 12 jaar en ouder

Door Ciska

Deze weblog is onderdeel van een beschrijving van de dienst van Ciska. Zij werkt als Pedagogisch Hulpverlener bij de Vrouwenopvang van Kwintes. Samen Sterker is een preventiegroep voor kinderen die getuige zijn geweest van huiselijk geweld. 

Aan het einde van de middag, nadat de scholen uit zijn, start de volgende groep van Samen Sterker. De kinderen uit deze groep zijn 12 jaar of ouder. Noah, Younes en Maria komen om de beurt binnen. Het is vandaag de eerste bijeenkomst en ik merk aan hen dat ze het spannend vinden. We doen een kort voorstelrondje en maken afspraken over hoe we met elkaar en elkaars verhalen omgaan. Dan gaan we aan de slag.

Iedereen krijgt een eigen werkboekje en we starten met het maken van een gezinstekening, een genogram. Om de beurt vertellen de kinderen aan elkaar hoe hun gezin eruit ziet. Noah heeft vijf oudere broers en zussen. Ook zijn ouders komen uit grote gezinnen. In de familie zijn veel scheidingen. Younes heeft alleen een jonger broertje, maar veel ooms en tantes. Het is een hechte familie en zijn neef is zijn beste vriend. Tenslotte vertelt Maria over haar broertjes en zusjes, halfbroers en halfzussen en stiefbroers en stiefzussen. Ook heeft ze een stiefmoeder en een stiefvader, een pleegmoeder en een pleegvader. En natuurlijk haar eigen vader en moeder. ‘Jeetje, wat een ingewikkeld verhaal!’ lach ik verrast. Maria haalt haar schouders op. ‘Dat valt wel mee.’

Om de achtergrond van de kinderen beter te leren kennen en af te tasten hoe goed zij over hun herinneringen kunnen praten, kijken we tijdens de eerste bijeenkomst altijd een film. Daarin vertelt een jongen van 24 jaar over het huiselijk geweld dat hij vroeger heeft meegemaakt en wat voor invloed dat heeft gehad op zijn leven. De groep bekijkt de film aandachtig en na afloop is het stil. Ik vraag hen wat ze ervan vonden. Younes reageert als eerste door te vertellen dat het bij zijn ouders net zo ging als in de film. Noah en Maria vertellen wat zij wel en niet herkennen. Daarna maken we met elkaar een lijst met gevolgen van huiselijk geweld.

De bijeenkomst is klaar. We bespreken nog even wat de jongeren als fijn of prettig hebben ervaren aan deze bijeenkomst. De volgende bijeenkomsten gaan we aan de slag met een oefening over het aangeven van grenzen, een test over de stijl van ruziemaken, en de rol in het gezin. De jongeren gaan allemaal weer naar huis. Maria zwaait naar me en huppelt naar buiten. ‘Doei,’ mompelt Younes. Mijn collega en ik kijken de groep na als ze naar buiten lopen. Ik ben benieuwd naar alle ontwikkelingen die de kinderen de komende bijeenkomsten zullen doormaken.