‘Op dat moment startte mijn nieuwe leven’

Jaren leed Karen onder huiselijk geweld. Tot ze vier jaar geleden de moed vond om hulp te vragen. Bij de opvang bij huiselijk geweld van Kwintes vond ze het vertrouwen in zichzelf én de toekomst terug.

Karen meldde zich bij Kwintes op aanraden van de politie. ‘Daar krijg je de begeleiding die je nodig hebt’, zeiden ze. Ze weet nog goed hoe ze zich voelde toen ze binnenstapte bij de Opvang bij huiselijk geweld in regio Amersfoort. Gestrest en angstig, maar de warmte van persoonlijk begeleider Rhodé stelde me gerust. Ze zette thee voor me en legde me rustig uit wat ik kon verwachten. Op dat moment startte mijn nieuwe leven.’

Sociale contacten

In eerste instantie moest er veel geregeld worden. ‘Van kleding en psychische hulp tot fysiotherapie’, legt Karen uit. ‘Door het geweld van mijn man kon ik mijn armen niet goed bewegen. Rhodé begeleidde me bij alles. Daarnaast liepen er twee rechtszaken waarbij ik ondersteuning kreeg: de scheiding die ik had aangevraagd en de aangifte van het huiselijk geweld.’

Stukje bij beetje durfde Karen meer van zichzelf te laten zien. ‘Mijn wereld werd steeds een beetje groter. Het begon met koffiedrinken met de andere bewoonsters van de opvang. Daarnaast sloot ik me aan bij een kerkgemeenschap in de buurt. Rhodé hielp me die zoeken. En in mijn derde maand bij Kwintes ben ik gestart met vrijwilligerswerk bij de kringloop. Ik heb zoveel fijne mensen leren kennen. Stap voor stap nam ik steeds meer deel aan de samenleving.’

Een veilige basis

In die tijd woonde Karen in de opvang: een eigen plek, binnen een beschermde omgeving. ‘Alles was gericht op veiligheid, met cameratoezicht en noodnummers bij de hand. Ik had één gezin in vertrouwen genomen over mijn situatie, zodat ik in nood contact kon opnemen. Bovendien zou de politie meteen komen als ik belde. Het was een zware periode, van vallen en opstaan. Het kostte veel tijd om de emotionele mishandeling door mijn man te verwerken. Rhodé begeleidde me daarbij. Ze moedigde me aan om te bewegen. Ik heb kilometers gewandeld, door weer en wind.’

Nog iets langer ondersteund

Inmiddels heeft Karen een eigen woning in de regio. ‘Op een prachtige plek, in de mooiste stad van Europa’, straalt ze. ‘Toen ik er ging wonen, kreeg ik ambulante begeleiding aan huis. Woonbegeleider Juliëtte hielp me alles op orde te krijgen: een vloer en meubels vinden, en hulp van vrijwilligers bij de verhuizing. Daarna las ze mee met de brieven die ik schreef aan instanties en koppelde ze me aan een jobcoach, zodat ik op zoek kon naar werk. Op een bepaald moment was de begeleiding klaar en zei ze: “Nu kun je uitvliegen.” Maar omdat ik het nog spannend vond om helemaal op eigen benen te staan, zorgde ze dat ik nog wat langer ondersteund kon worden via het wijkteam.’

Op zoek naar een betaalde baan

Karen wil graag financieel onafhankelijk zijn. Daarom zoekt ze gemotiveerd naar een betaalde baan. IPS-trajectcoach Hans begeleidt haar bij het zoeken naar werk en bij afspraken met werkgever. ‘Ik zoek ook zelf en vraag hem dan later om mee te kijken naar de voorwaarden. Mijn droombaan is kinderen begeleiden die slachtoffer zijn van mensenhandel of fysiek, emotioneel of seksueel geweld. De regels voor werken met kinderen zijn streng. Een drempel is bijvoorbeeld dat ik nog niet goed Nederlands spreek. Daarom doe ik nu vrijwilligerswerk bij een zomerkamp en kook ik met jongeren.’

Hoop houden

‘Blijf er niet mee worstelen. Dat is wat ik iedereen die het zwaar heeft wil meegeven. Er staan mensen voor je klaar om je te begeleiden. Ik ben al die mensen stuk voor stuk heel dankbaar. De weg was zwaar, maar de woorden van mijn moeder hielden me op de been. Zij zei: “Je hebt twee keuzes. Je kan huilen in de storm, of dansen in de regen.” Ik koos ervoor om te dansen in de regen.’

Wegens privacyredenen is Karen een gefingeerde naam.