Eén fietsenwinkel, veel impact: dit is dagbesteding De Weesfiets

Een kinderfietsje dat te klein is geworden, verdwijnt bij de meeste mensen in de schuur of bij het grofvuil. Bij De Weesfiets in Hilversum krijgt zo’n fietsje een tweede leven: dak- en thuisloze mensen knappen er als dagbesteding fietsen op, en via het ANWB Kinderfietsenplan reizen ingezamelde kinderfietsjes soms dwars door het land naar een kind dat ‘m nog wél goed kan gebruiken. Coördinator Ben Morsch vertelt hoe dat werkt.

Foto: Ben (links) en Uwe (rechts)

Ben is inmiddels 28 jaar in dienst bij Kwintes. Hij werkte in die jaren op verschillende afdelingen, met uiteenlopende achtergronden: van mensen zonder vaste verblijfplaats tot mensen met een tbs-maatregel. In coronatijd ging hij bij PakAan aan de slag. Inmiddels is hij activiteitenbegeleider en coördinator van die activeringslocatie. ‘Ik run PakAan met vier anderen. Ik zeg altijd: we hebben een klein team, maar we pakken het groots op.’

Wat is De Weesfiets?

De Weesfiets is een dagbestedingsproject van PakAan, dat al vijftien jaar activiteiten organiseert voor dak- en thuisloze mensen in de regio Gooi en Vechtstreek. ‘Bij De Weesfiets knappen we gedoneerde fietsen op, verkopen ze in onze winkel en verzorgen we reparaties. We zijn dus een echte fietsenwinkel, waar de buurt ook erg blij mee is.’

Voor de deelnemers betekent het werk meer dan een dagje bezig zijn. ‘Als je dak- of thuisloos bent, heb je niets’, zegt Ben. ‘De Weesfiets geeft een doel. Een reden om op te staan, een taak en waardering. Het gaat om gezien worden, hoor ik van ze. Ieder mens heeft daar behoefte aan, maar bij deze mensen is daar vaak te weinig aandacht voor.’

Het verschil maken

In de werkplaats draaien op dit moment 5 deelnemers mee. Voor hun inzet krijgen ze een kleine onkostenvergoeding van de gemeente: € 10 per dagdeel. ‘Geen vetpot’, zegt Ben. ‘Maar het is net genoeg om zelf een natje en een droogje te kunnen regelen.’ Oud-deelnemer Uwe is inmiddels in vaste dienst. Hij vertelde er onlangs over bij de talkshow van Eva Jinek.

Van A naar Beter

‘Op een gegeven moment stond het hier in de winkel bol van de kinderfietsjes’, zegt Ben. ‘Zul je net zien: heb je er geen staan, willen mensen ze hebben. Heb je een kelder vol, komt er niemand.’ Hij zocht een bestemming voor de tweewielertjes en kwam uit bij het ANWB Kinderfietsenplan. Dat is een landelijk netwerk dat oude kinderfietsen een nieuw thuis geeft bij gezinnen die er zelf geen één kunnen betalen. Hilversum had nog geen inleverpunt, ontdekte Ben, dus meldde hij De Weesfiets aan.

‘We knappen de kinderfietsjes niet zelf op – we zamelen ze alleen in. ANWB haalt ze op en brengt ze naar een reparatieruimte elders in het land. Vaak zijn dit sociale werkplaatsen, bijvoorbeeld in een gevangenis. Spic en span gaan ze vervolgens naar gezinnen die ze goed kunnen gebruiken. Het scheelt ons een berg overtollige fietsjes en we maken kinderen blij. Win-win!’

Kleine werkplaats, grote impact

De Weesfiets maakt een enorm verschil. Lokaal, door zinvolle dagbesteding te bieden voor dak- en thuisloze mensen én de buurt een voordelige fietsenmaker te geven. Maar dus ook landelijk. Via het Kinderfietsenplan rijden kinderen in heel Nederland op een voormalige Weesfiets. En denk je nog een stap verder, dan draagt De Weesfiets ook bij aan het milieu. ‘Iedere fiets die hier binnenkomt krijgt een tweede leven en belandt dus niet bij het grofvuil. Ook wat waard!’

Gehoord, gezien en gewaardeerd

Via Stichting SUN kunnen gezinnen ook direct aankloppen bij De Weesfiets. ‘Het is een mooie stichting die hulp biedt aan inwoners van Hilversum die in de geldproblemen zitten. De gemeente Hilversum geeft ook fietsbonnen uit aan mensen met een leer-werkverplichting, waardoor ze naar hun werk of school kunnen. Zo is vervoer voor mensen geen opgave meer, ze hebben het vaak al moeilijk genoeg.’

Ben weet hoeveel De Weesfiets voor mensen betekent, maar blijft er nuchter over. ‘Ik ben echt wel trots, hoor. Vooral op wat we onze deelnemers kunnen bieden: gehoord, gezien en gewaardeerd worden. Dát maakt het verschil, niet de fiets zelf.’