Door loopbaancoaching kijkt Britt met een frisse blik naar haar werk

Twijfels of je werk nog bij je past, maar je weet niet waar het aan ligt. Ambulant begeleider Britt (31) weet precies hoe dat voelt. Met hulp van een loopbaancoach ontdekte ze meer over zichzelf, haar kwaliteiten én weet ze nu waar ze energie van krijgt. ‘Door de ruimte die ik kreeg, zie ik beter wat bij me past.’

Dat voldane gevoel als je samen met een collega een lastige situatie met een cliënt goed hebt aangepakt. Britt realiseerde zich na een gesprek met haar loopbaancoach weer hoeveel energie haar dat geeft. ‘Als ambulant begeleider ben ik veel alleen op pad en bepaal ik mijn eigen agenda. Dat vind ik heerlijk, maar ik kwam erachter dat ik ook graag collega’s om me heen heb. Nu zoek ik hen bewust op. Zo voel ik me meer verbonden.’

Twijfels delen helpt

Drie jaar geleden startte Britt als persoonlijk begeleider op een locatie van Kwintes voor beschermd wonen. Toen ze door persoonlijke omstandigheden uitviel, besloot ze dat de rol van ambulant begeleider beter bij haar paste. ‘Ik wilde meer mijn eigen tijd indelen en ik vond het fijn om mensen te begeleiden in hun eigen omgeving.’ Dat ging een tijdje goed, tot de twijfel toesloeg. ‘Ik voelde me toch niet op mijn plek, maar had geen idee waardoor dat kwam. En ik wist niet wat ik wél wilde.’ Ze stapte op haar manager af. ‘Ik vond het spannend om mijn twijfels met haar te delen, maar ze had alle begrip en stelde voor om met de loopbaancoach van Kwintes te praten. Dat had ik nog nooit gedaan, maar ik dacht: ik zie wel wat het brengt.’

Oefenen in loslaten

Britt besloot ervoor te gaan. ‘Ik wilde mezelf beter leren kennen en erachter komen welk werk bij me past.’ Na een eerste kennismaking ging ze aan de slag. ‘Ik had elke drie weken een gesprek met mijn coach en vulde vragenlijsten en testen in.’ Zo ontdekte ze haar kwaliteiten, maar ook valkuilen, energiegevers en -nemers. ‘Dat zag ik bijvoorbeeld terug in hoe ik cliënten begeleid. Ik hou graag controle en wil alles zo goed mogelijk doen. Daar sla ik soms in door en dan kan ik dingen moeilijk loslaten. Met dat inzicht kon ik verder: ik oefende hoe ik meer verantwoordelijkheid bij de cliënt laat, zonder zelf alles op te willen lossen.’

Een broodje en een belletje

Tijdens haar loopbaantraject keek Britt met haar coach ook naar wat ze in haar huidige werk kon veranderen. ‘Toen ik erachter kwam dat ik collega’s miste, ging ik daarmee aan de slag. Nu eet ik regelmatig een broodje met een collega of bel iemand om te vragen hoe de dienst was. Door die kleine aanpassingen heb ik meer plezier in mijn werk.’ Verder dacht haar coach mee over taken die Britt minder energie gaven. ‘Ik zie soms op tegen administratieve taken als ik een nieuwe cliënt ga begeleiden. Mijn coach opperde dat ik een andere collega kan vragen om zo’n taak te ruilen voor iets waar ik wél energie van krijg. Het is er nog niet van gekomen, maar het idee dat dit kan, helpt me al om anders naar mijn werk te kijken.’

Binnen Kwintes op onderzoek uit

Na een half jaar coaching zit Britt weer op het goede spoor. ‘Ik heb een beter beeld van wie ik ben en wat ik echt leuk vind. Ik weet nog niet precies wat ik ga doen, maar wél wat ik zoek.’ Voorlopig blijft ze met die nieuwe energie aan de slag als ambulant begeleider en onderzoekt ze wat bij haar past. Zo maakte ze kennis met het werk van een trajectbegeleider. ‘Dan help je cliënten naar een zinvolle dagbesteding, vrijwilligerswerk of een betaalde baan. Ik had nog niet aan zo’n rol gedacht, tot mijn coach erover begon. Inmiddels heb ik twee dagen met verschillende trajectbegeleiders meegelopen. Wat ik leuk vind, is dat ik mijn eigen agenda kan blijven beheren en cliënten begeleid die aan werk of dagbesteding willen werken.’

Haar advies aan anderen die twijfelen over hun werk? ‘Onderzoek waar je blij van wordt. Binnen Kwintes krijg je tijd en ruimte om daarmee aan de slag te gaan. Doordat ik even afstand nam, ontdekte ik nieuwe kansen en richtingen. Ik heb zin om die te onderzoeken. En ik zag in dat hier zo veel functies en rollen zijn: je hoeft het helemaal niet buiten Kwintes te zoeken. Dat vind ik een heel fijn gevoel.’